Saskia Verguts: Expo aan zee

Categorie: 
publieksprijs

Saskia Verguts

°1971, Leuven

Studeerde fotografie Gent, Antwerpen.
Academie voor schone kunsten Geel
Verpleegkunde, Somato-psychopedagoog, Creatieve therapie.

Deelname Luxemburg Art Prize 2019
Donkey Parade 2019
Expo’s Siësta beach Knokke
Le Boudoir, live sessie, Knokke
Expo Monique Stam, Knokke, Antwerpen.
Organisatie verschillende kunstprojecten Stad Geel.
Fotoreeksen Handelsbeurs, Geel, fotoverslagen Cultuurraad Geel.

Haar analoge fotoreeksen in de beginjaren, zijn herkenbaar aan hun structuur, landschappen en vervreemding in onze moderne maatschappij. ‘Chicago Building’ Antwerpen, Linkeroever, 1994
Landschapsfotografie met technische camera Cambo. Portretten en reeksen met treinen en stations.

Haar beelden laten een zekere kwetsbaarheid zien, terwijl er een  onderstroom van verbinding en saamhorigheid is.
Haar kleurenpalet is gedempt en maakt gebruik van ‘ton-sur-ton’, grisailles en natuurlijke kleuren. Kleuren kunnen indien gebruikt levendig zijn, maar zoeken balans en harmonie in functie van het werk.

Tegenwoordig zoekt ze het experiment op in haar werk, als uitdaging om grenzen op te zoeken…grenzen die er misschien niet zijn…
Naast het gebruik van klassieke materialen, zoals houtskool, grafiet, bister en acryl, maakt ze gebruik van ruwe materialen die niet direct gelinkt worden aan ‘schone kunsten’. Zo gebruikt ze onder meer cement, zand, ijzer en hout in haar werken. Ze bekijkt of de materialen elkaar aftstoten of net aantrekken en aanvullen. De wisselwerking tussen de verschillende materialen is bepalend voor het uiteindelijke resultaat.
Ieder werk is op deze wijze een uniek stuk.

De afwerking is ruw; ze presenteert haar werken niet in een klassiek kader, dit zou haar werken teveel beknotten. Tot het kaderraam toe, neemt deel aan het werk. Op deze manier gaat het werk mee reageren met de omgeving. Door hun vormgeving en textuur, nodigen de werken ook uit om aangeraakt te worden. Door hun robuustheid is dit ook toegelaten.

Karakteristiek zijn haar klassieke composities, met oog voor balans en evenwicht. In haar recent werk naar aanleiding van het atelier ‘model’, zien we een menselijke figuur opduiken. Ontdaan van alle detail, maar met behoud van levenslust en verbondenheid.
Ze heeft deze ’ Humbolds’ gedoopt, een samentrekking van de woorden ‘Humble’ en ‘Bold’. Nederig en enthousiast. Ze zijn allen verbonden door kleur- en vormgebruik. De onderstroom is eenheid, al heeft iedere Humbold een eigenheid en karakter.

Er is kleur en kracht in de stilte.
Leven is kunst, zo eenvoudig is het!